spodlić się

spodlić się
{{stl_3}}spodlić się {{/stl_3}}{{stl_4}}[{{/stl_4}}{{stl_7}}spɔdliʨ̑ ɕɛ{{/stl_7}}{{stl_4}}] {{/stl_4}}{{stl_51}}
{{/stl_51}}{{stl_26}}vr {{/stl_26}}{{stl_51}}
{{/stl_51}}{{stl_22}}\spodlić się czymś {{/stl_22}}{{stl_14}}sich {{/stl_14}}{{stl_53}}+akk {{/stl_53}}{{stl_14}}durch etw entwürdigen {{/stl_14}}

Nowy słownik polsko-niemiecki. 2014.

Schlagen Sie auch in anderen Wörterbüchern nach:

  • spodlić — dk VIa, spodlićlę, spodlićlisz, spodlićlij, spodlićlił, spodlićlony rzad. «uczynić podłym, znikczemnić; rzadziej: zhańbić» spodlić się «stać się podłym; spodleć» Spodlić się złym uczynkiem …   Słownik języka polskiego

  • zeszmacić — dk VIa, zeszmacićcę, zeszmacićcisz, zeszmać, zeszmacićcił, zeszmacićcony 1. pot. «zrobić z czegoś szmatę; wyświechtać, zszargać, zniszczyć» Zeszmacić ubranie, książkę. Zeszmacony obrus, materiał. 2. posp. «spowodować, że ktoś stanie się szmatą,… …   Słownik języka polskiego

  • sprostytuować — dk IV, sprostytuowaćtuuję, sprostytuowaćtuujesz, sprostytuowaćtuuj, sprostytuowaćował, sprostytuowaćowany rzad. «uczynić prostytutką, doprowadzić do prostytucji» przen. «sprowadzić do niskiego poziomu moralnego, zwykle dla jakichś korzyści,… …   Słownik języka polskiego

  • spodleć — dk III, spodlećeję, spodlećejesz, spodlećej, spodlećlał, spodlećeli, spodlećlały, spodlećlali pot. «stać się podłym; znikczemnieć, spodlić się» …   Słownik języka polskiego

  • spodlenie — ↨ spodlenie się n I rzecz. od spodleć, spodlić (się) …   Słownik języka polskiego

Share the article and excerpts

Direct link
Do a right-click on the link above
and select “Copy Link”